Sanırım bu konuda tek söyleyebileceğim, ideal anne olma hayallerimin suya düştüğü. En azından kafamdakilerin büyük bir bölümünü gerçekleştirmeye çalışmaktan artık vazgeçtim diyebilirim.
Misal 1, ' çocuklarımı kendi kendine uyumaya alıştıracağım '
Kim demiş: Kitaplar demiş.
Bu kitapların yazarlarının ikizleri var mı acaba çok merak ediyorum. Hariçten gazel okumaktan başka birşey değil bu. Gel de alıştır.Yine aynı kitaplar ve pedagog tavsiyeleriyle ayrı ayrı değil aynı odada hatta hareketlenene kadar aynı park yatakta yatırdığım bebişlerimin biri ağlamaya başlayınca diğeri de ağlamaya başladığı için benim ikizleri kendi kendilerine uyutmaya alıştırma çabalarım evin içinde bangır bangır bir rock konseri veriliyor sanılmasına yol açtı.( Alt komşum ' hah konser başladı ' diyormuş :))))
Netice : ikizlerin biri ilk ağladığında uyuyan diğeri etkilenmesin diye derhal kaldırılacak.
Misal 2, ' Çocuklarımı sallamaya alıştırmayacağım '
Kim demiş : Tabiki yine kitaplar demiş.
Uykusuz gecelerde bebekler bas bas bağırırken, hatta bağırmaktan sesleri kısılırken ne olursa olsun yeter ki sussun dediğiniz noktada devreye giriyor işte bu sallama olayı. Bu konuda Hürriyet yazarlarından Sibel Arna' nın ' Çocuğunu Sallayan Anneler Gizli Cemaati ' başlıklı yazıyı okumanızı salık veririm. Çünkü ben de o cemaatin bir üyesiyim. Sallamanın çeşitli versiyonlarını zaman zaman deniyorum. Kucakta, ayakta, dizde...
http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/15918522.asp?yazarid=362
Aslına bakarsanız, çocuklar hızla büyüyorlar ve hiçbir anları bir daha yaşanmayacak, tekrarlanmayacak. Nolmuş kucakta sallasam ve sallarken de koklaşsam oğluşlarımla. Nasıl olsa büyümeyecekler mi ?İleride koca adam olduklarında istesem de zaten kucağıma alıp burunlarını boynuma gömmelerini sağlayamayacağım. Varsın alışsınlar. ( İsterseniz buna züğürt tesellisi diyin :))))
Üstelik, sallamaya cevaz veren bir yazarın varlığını da öğrenmiş bulunuyorum. Harvey Karp.
Netice : İkizleri sakinleştirmek için sallamaktan çekinilmeyecek. Bu konuda illa kitap okuyacağım deniliyorsa diğer yazarlar bir kenara bırakılacak ve Harvey Karp okunacak. ( NOT : Harvey Karp' ın Mahallenin En Mutlu Yumurcağı diye bir kitabı var. Ama incelediğim kadarıyla 1-4 yaş arası dönemi anlatıyor. Tüm araştırmalarıma rağmen, 0-1 yaş arasını anlattığı kitabını bulamadım. Böyle bir kitap var mı ? Bilen varsa yardımcı olsun lütfen )
Bir de ikizlerden birisiyle ilgilenirken hep diğerini ihmal ediyor duygusu yaşama hali var. Yiğit' i emzirirken Alper' in mahzun bakışlarının hedefi olma, Alper'le koklaşırken Yiğit' in ağlama sesini duyup vicdan yapma...Veeee dolayısıyla hiçbirine yetemiyorum hissiyatı.
Bu liste de böyle uzayıp gider, aklıma geldikçe ve zaman ilerledikçe yaşanılanları paylaşmaya devam edeceğim.
